Νεογέννητο και σύλληψη στη Σπάρτη

Πως μπορεί να γίνει η σύνδεση μεταξύ της γέννας ενός παιδιού με μια σύλληψη στην Σπάρτη, ιδιαίτερα δε όταν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία που υποδεικνύουν ότι το η σύλληψη του εμβρύου δεν έγινε στην Λακωνική πρωτεύουσα; Ιδού λοιπόν πως μπορεί να γίνει…

Πριν από δυο μέρες γεννήθηκε το τρίτο ανιψάκι μου, ένα υγιέστατο κοριτσάκι, ροζουλί ροζουλί και χαριτωμένο. Όλα καλά με το παιδί και τους χαζογονείς του, αλλά κάπου εδώ σχεδόν τελειώνει η ιστορία με το νεογέννητο. Και λέω τελειώνει, γιατί εφόσον γεννήθηκε το κοριτσάκι μας και με αφορμή την επικείμενη επίσκεψη στο μαιευτήριο, πετάχτηκα μέχρι το The Mall Athens να πάρω ένα δωράκι. Ακόμα και μέχρι εδώ, που η ιστορία με το νεογέννητο έχει ουσιαστικά τελειώσει και ξεκινάει η ιστορία με τη σύλληψη στη Σπάρτη, τα πράγματα είναι εκνευριστικά προβλέψιμα. Το μόνο που θα μπορούσε να με προβληματίσει θα ήταν να μην καταφέρω να βρω το δώρο που θέλαμε να πάρουμε ή – ακόμα χειρότερα – να αγοράσω κάτι εντελώς άσχετο σε σχέση με αυτό που είχα εντολές να αγοράσω – πάντα χωρίς πρόθεση να το κάνω.

Αφού λοιπόν πήρα το σωστό δώρο και μετά από μια σύντομη γύρα στα μαγαζιά του Mall, εγκατέλειψα το συγκρότημα και κατευθύνθηκα προς το αυτοκίνητο, παρκαρισμένο κάπου εκεί πίσω στο αδιέξοδο κοντά στο Υπουργείο Παιδείας. Πηγαίνοντας προς το αυτοκίνητο, το μάτι μου ασυναίσθητα έπεσε πάνω σε ένα σύνθημα γραμμένο στο διάζωμα που χωρίζει την Αττική οδό με τον παράδρομο της ακριβώς στο ύψος της εισόδου της παιδικής χαρά που βρίσκεται ανάμεσα στο Mall και το Υπουργείο.

«Λευτεριά στον Κ. Σακκά απεργό πείνας από 4/6»

Λευτεριά στον απεργό πείνας Κ. Σακά από 4/6. Ενώ το ίδιο σύνθημα ή σχεδόν το ίδιο (αλλάζουν οι ημερομηνίες και τα ονόματα) το έχω δει αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια, αυτή τη φορά τα γραφόμενα του μηνύματος του δεν πέρασαν απευθείας στο υποσυνείδητο, αλλά κάπου εκεί στη διχάλα του δρόμου μεταξύ συνειδητού και υποσυνείδητο, αυτό [το μήνυμα] αντί να πάει αριστερά προς το υποσυνείδητο…

…χμμμ, γιατί άραγε το υποσυνείδητο μου το έχω τοποθετήσει στον δρόμο αριστερά της διχάλας; Θα μπορούσε κάποιος να φτάσει εκεί ακολουθώντας τον δεξί δρόμο, αν είχα τοποθετήσει το υποσυνείδητο στο δεξί δρόμο της διασταύρωσης. Αλλά έτσι αυτομάτως θα έπρεπε το συνειδητό κομμάτι του εγκεφάλου μου να αλλάξει θέση και να είναι εκείνο στο οποίο θα οδηγεί ο αριστερός δρόμος. Μιας και θεωρώ τον εαυτό μου εντελώς απολιτίκ (σαν να έχω τικ ακούγεται αυτό), προσπάθησα να καταλάβω αν η επιλογή αυτή ήταν τυχαία ή όχι.

Αλλά τι πραγματικά είναι το «δεξιός» και «αριστερός» και τι σχέση έχουν με την πολιτική;

…οκ ώρα για το πάνσοφο google!

Σύμφωνα με τον θεό-google oi έννοιες «Δεξιά» και «Αριστερά» (ή «Αριστερά» και «Δεξιά», η σειρά που τις επιλέγω είναι εντελώς τυχαίες) γεννήθηκαν μαζί με άλλες πολλές ακόμα έννοιες και θεσμούς, άγνωστε έως τότε, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Έτσι μετά τη κατάργηση της απόλυτης μοναρχίας, το κρουασάν,  τον πύργο του Άιφελ, το Citroen και τον πολυαγαπημένο μου Louis de Funès, η Γαλλία μας έδωσε και τα φώτα της σχετικά με το που θα καθόμαστε στο κοινοβούλιο, αναλόγως τα πολιτικά πιστεύω.

Αν και με λυπεί το γεγονός ότι ακόμα και οι θέσεις των βουλευτών μας (οι φυσικές θέσεις τους, όχι οι πολιτικές) είναι εισαγόμενες (για τις πολιτικές είμαι πεπεισμένος ότι μόνο εισάγουμε), οφείλω να παραδεχτώ ότι μάλλον η επιλογή της «Αριστεράς» ως κάτι το επαναστατικό ή της «Δεξιάς» ως κάτι το πουριτανικό ήταν εντελώς τυχαία.

…ή μήπως όχι; Ακόμα δεν ξέρω αν όλα αυτά είναι τυχαία ή όχι, γιατί τη στιγμή ακριβώς που διάβαζα όλα αυτά τα ωραία μια ανάμνηση ανασύρθηκε από τα έγκατα της μνήμης μου και στριφογύριζε στο μυαλό μου…

Πολλά χρόνια πίσω, πάρα πολλά, περίπου 17 με 18, θυμάμαι μια γιαγιά-γειτόνισσα μου να προσπαθεί να πείσει το τότε τρίχρονο εγγόνι της να μην χρησιμοποιεί το αριστερό του χέρι, αλλά το δεξί για να φάει το φαγητό του. «Γιατί δεν τον αφήνεις να χρησιμοποιεί το χέρι που τον βολεύει, αφού το παιδί είναι αριστερόχειρας;», την ρώτησα, για να μου απαντήσει με ένα ίχνος υποτίμησης και υπεροψίας προς το πρόσωπό μου  (υπέθετε πως θα έπρεπε να γνωρίζω την απάντηση) «Γιατί το αριστερό είναι το χέρι του σατανά».

… χμμμ, το χέρι του σατανά (ή Σατανά) ή εξω-απο-δω (χωρίς τόνους)…

Όντως αν ψάξει κανείς στα αρχαία χριστιανικά κείμενα, θα διαπιστώσει ότι ακόμα και ο καλός ληστής, αυτός που τελικά μετάνιωσε και συγχωρήθηκε από τον Χριστό και κέρδισε μια θέση στον παράδεισο, την ώρα της σταύρωσης είναι τοποθετηθεί ‘εκ δεξιών του Χριστού’, ενώ ο ακόμα-και-στο-θάνατο-του κακός τοποθετήθηκε αριστερά. Επίσης σε όλες τις αγιογραφίες που αναπαριστούν τη Σταύρωση, το κεφάλι του Ιησού είναι γερμένο προς τα δεξιά.

Επίσης και οι αρχαίοι Έλληνες είχαν ταυτίσει τον καλό οιωνό με κάτι που σχετίζεται με κίνηση προς τα δεξιά– όπως κοιτούσαν τον Βορρά το δεξιά τους ήταν ότι είχε να κάνει με την Ανατολή – ενώ αντιθέτως ότι είχε να κάνει με κίνηση ή πέταγμα προς τα αριστερά (προς την Δύση) θεωρούταν κακός οιωνός.

Έτσι ξεκίνησε ο πόλεμος στην Τροία: το πουλί που ελευθέρωσαν οι μάντεις πέταξε από τις Μυκήνες προς την Τροία, οι Έλληνες το είδαν να πηγαίνει δεξιά, οι Τρώες το είδαν από αριστερά. «Γαμώ τη γεωγραφία μου» φέρεται να είναι οι τελευταίες κουβέντες του Πρίαμου, που ήταν και το σύνθημα για να κλειστούν όλοι πίσω από τα τείχη εκτός από τη Βρισηίδα, που έμεινε εκτός τειχών. Όταν ο Αγαμέμνων τη πήρε από το Αχιλλέα, αυτή κινήθηκε από τα δεξιά, που βρισκόταν η σκηνή του Αχιλλέα, προς τα αριστερά που βρισκόταν η σκηνή του Αγαμέμνων… Μέχρι να το καταλάβουν αυτό οι Έλληνες πέρασε πολύς καιρός, αλλά όταν το πήραν γραμμή τοποθέτησαν τον Δούρειο Ίππο στο ανατολικό μέρος των τειχών της Τροίας και έτσι με το που έριξαν τα τείχη οι Τρώες, κίνησαν τον Δούρειο Ίππο από τα δεξιά  προς τα αριστερά… [δεν υπάρχουν στο google αυτά, μην ψάξετε, είναι αποκλειστικά αποκύημα της φαντασίας μου]

Γενικά στον τότε γνωστό κόσμο το καλό ήταν περισσότερο συνυφασμένο με το δεξιά, μέχρι που ήρθαν οι Ρωμαίοι – που βρίσκονταν αριστερά – και είπαν ότι το αριστερά είναι το καλό…

Κάποια σχέση μπορεί να έχει και ο τρόπος γραφής, αλλά από τα λίγα που διάβασα και είδα – στο καλό μας google φυσικά που αλλού – ο τρόπος γραφής παλιότερα ήταν περίπλοκος, μιας και μπορεί να ήταν από αριστερά προς δεξιά, από δεξιά προς αριστερά, εναλλάξ ανά γραμμή ή ακόμα και σπειροειδής. Επίσης διέφερε από περιοχή σε περιοχή, όμως ο τρόπος γραφής λειτουργεί επικουρικά στην ανάγνωση, αλλά η ανάγνωση είναι θέμα συνήθειας (ή εκπαίδευσης) και μπλα μπλα μπλα…

Θα μπορούσαν να γράφω για ώρες, αλλά τώρα ήρθε η ώρα να κλείσω τη μικρή αυτή παρένθεση περί «δεξιάς» και «αριστεράς», αναφέροντας ότι ο τρόπος γραφής που έχουμε υιοθετήσει στις δυτικές χώρες φαίνεται να είναι φτιαγμένος και ραμμένος για τους δεξιόχειρες, μιας και ο αριστερόχειρας μαθαίνει να γράφει τοποθετώντας τον καρπό του πάνω από τη γραμμή που γράφει και λίγο άβολα για αυτόν. Αλλά αυτό δεν ισχύει αν κανείς σκεφτεί τον αραβικό κόσμο, όπου εκεί κατά κύριο λόγο γράφουν ανάποδα…

…ανάποδα είπα; Λάθος μου, λάθος μου, δεν υπάρχει κανονικά και ανάποδα, απλά εκεί γράφουν από δεξιά προς αριστερά, άρα οι δεξιόχειρες εκεί έχουν το πρόβλημα με τον καρπό, μιας και η γραφή λειτουργεί με ανάδραση και ανατροφοδότηση – διαβάζεις αυτά που γράφεις.

Φτάνοντας στο τέλος και αυτής της παρένθεσης σχετικά με το τι πρεσβεύει το «δεξιός» και το «αριστερός», αναφέρω ότι υπολογίζεται στο 80% με 85% το ποσοστό των δεξιόχειρων στον κόσμο. Το υπόλοιπο είναι είτε αριστερόχειρες είτε αμφιδέξιοι…

…χμμμ, δεν λέει να με αφήσει αυτό το «δεξί». Ακόμα και εδώ, δεν λέμε αμφιαριστερός, αλλά αμφιδέξιος ή επιδέξιος ή δεξιότητα. Όλα τα θετικά συνυφασμένα με την λέξη «δεξιός».

Πάμε πάλι πίσω και μιας και η γειτόνισσα-γιαγιά μου δεν πείστηκε στο ότι το να χρησιμοποιεί κάποιος το αριστερό χέρι δεν είναι και από τα πιο κακά που θα μπορούσαν να συμβούν σε αυτόν ή την οικογένεια του – ο παππούς μου ήταν αμφιδέξιος – και εφόσον η Γαλλική Επανάσταση ανήκει στο παρελθόν – και ο Da Vinci ήταν αμφιδέξιος – ας τοποθετήσω το υποσυνείδητο μου στο πίσω μέρος του εγκεφάλου και το συνειδητό στο μπροστά για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις και να διατηρήσω τον τίτλο του απολιτίκ – και ο παππούς μου με τον Da Vinci ελάχιστα άλλα κοινά είχαν, πέρα από την αμφιδεξιότητα τους και την ανάγκη να εκφραστούν με κατασκευές παντός τύπου.

Το σύνθημα λοιπόν έπεσε από το πάνω μέρος του μυαλού (εκεί τοποθετώ πλέον το κέντρο λήψης νέων ερεθισμάτων, και λίγο πιο ψηλά από το σημείο που βρίσκεται το συνειδητό και το υποσυνείδητο κομμάτι του εγκεφάλου μου, έτσι ώστε κάθε νέο ερέθισμα να μπορεί να κινείται με τη βαρύτητα μπρος ή πίσω, δηλαδή στο συνειδητό ή ασυνείδητο), αλλά αντί να κινηθεί προς τα πίσω, όπως είχαν κινηθεί με επιτυχία όλα τα υπόλοιπα παρόμοιου τύπου συνθήματα που κατά καιρούς έχω δει, αυτό για κάποιο λόγο – που δεν έχει να κάνει με την γέννηση της γλυκούλας ανιψιάς μου – κινήθηκε προς τα εμπρός και αναπαύθηκε φαρδύ-πλατύ στο συνειδητό κομμάτι του εγκεφάλου μου.

Τώρα αν κινήθηκε δεξιόστροφα ή αριστερόστροφα (α, αρχίζει να με κουράζει όλο αυτό με το «δεξιά» και το «αριστερά»), μιας και υπάρχει η αντίληψη ότι μια δίνη νερού στο βόρειο ημισφαίριο κινείται δεξιόστροφα, ενώ στο νότιο αριστερόστροφα, λόγο περιστροφή Γης και φυγόκεντρου και δύναμης Coriolis (έχω χαλάσει λίτρα και λίτρα νερού για να διαπιστώσω αν ισχύει ή όχι αυτό και ακόμα δεν έχω φτάσει σε κάποιο ικανοποιητικό συμπέρασμα) είναι κάτι που στη παρούσα περίπτωση θα το προσπεράσω χωρίς να σταθώ πάνω του…

…έλα έλα, κλείνω την παρένθεση…

Πάμε στην ανάλυση του συνθήματος. Η ανάλυση ξεκίνησε αρχικά με το να αποδομήσω τις λέξεις του συνθήματος… και αυτή τη φορά ξεκίνησα από την μέση, ούτε από αριστερά ούτε από δεξιά, από την μέση…

…χμμμ. τι θα μπορούσε να πάει τόσο στραβά με αυτό το σύνθημα και του είχα δώσει τόση σημασία;

«Κ. Σακκάς», οκ κάποιος θα είναι αυτός που τον έχουν συλλάβει και τον έχουν φυλακίσει, άδικα κατ’ αυτόν, παράνομα και χωρίς να φταίει, αλλά για μένα παραμένει κάποιος άγνωστος.

«Λευτεριά», μάλιστα, υπέρτατο αγαθό (πάμε αριστερά), αλλά καμιά εντύπωση σε σχέση με το σύνθημα, «Απεργό πείνας» (τώρα κινήθηκα δεξιά), οκ το έχω δει πολλές φορές. Η απέλπιδα κίνηση αυτή προκαλεί ακόμα και τώρα κάποια αίσθηση στον κόσμο, αλλά εντάξει, δεν είναι και κάτι που το βλέπω πρώτη φορά και σίγουρα δεν θα μου έκανε τόση εντύπωση.

Οκ, ακόμα δεν υπάρχει κάτι που να κάνει τον νευρώνα Νο. 1502738294, του 994ου τμήματος, της 170ης διάταξης, 5ου τομέα, του κροταφιαίου λοβού, του αριστερού ημισφαιρίου – το αριστερό ημισφαίριο είναι το (γαμώτο βαρέθηκα με το «αριστερό» και το «δεξί») εκείνο που ελέγχει την αντίληψη) να δεχθεί ένα ανεπαίσθητο ηλεκτρικό ερέθισμα από τον νευρώνα Νο. 1254411021, του 12ου τμήματος,  της 563ης διάταξης, του 1032ου τομέα, του μετωπιαίου λοβού του δεξιού ημισφαιρίου (λέγεται ότι το δεξί ημισφαίριο ελέγχει τα μάτια και επομένως και την όραση) και έτσι να ξεκινήσει η διαδικασία της μεταφοράς της πληροφορίας του συνθήματος στο συνειδητό κομμάτι. [παλιότερα είχα περισσότερους νευρώνες, αλλά πλέον έχουν πεθάνει πολλοί και συνεχίζουν να πεθαίνουν και οι υπόλοιποι]

Για να κάνω και ένα συνδυασμό… «Λευτεριά στον Κ. Σακκά απεργό πείνας» (αγνοώ ακόμα το δεξί κομμάτι του συνθήματος)… μπα όχι, ακόμα τίποτα. Κανένα καμπανάκι, καμιά αντίδραση, τίποτα, τίποτα, τίπ…

… ώπα ώπα … νομίζω ότι την βρήκαμε την ένοχη – όχι, όχι δεν είναι ένοχη η γλυκούλα ανιψούλα μου, εξάλλου το κομμάτι της ιστορίας που την αφορούσε έχει τελειώσει – φράση…

«από 4/6»

Από 4/6, ναι, από 4 Ιουνίου και τώρα έχουμε 11 Αυγούστου [σ.σ.: προχθές]. Πολλές μέρες για απεργία πείνας (δεξιά ήταν η απάντηση σε αυτό που με βασάνιζε)…

Αλλά μια στιγμή…

4 Ιουνίου ποιού χρόνου; Του 2016; Καλά, όποιας χρονιάς και αν είναι, είναι μεγάλο το διάστημα για απεργία πείνας. Λογικά θα πρέπει να έχει σταματήσει ο δύστυχος Κ. Σακκάς (εντελώς άγνωστος ακόμα) αλλιώς θα πρέπει να έχει ‘αποδημήσει εις Κύριον’ (και αν έχει κατηγορηθεί για ληστεία ο εν’ λόγω κύριος Σακκάς δεν μπαίνω καν σε διαδικασία να σκεφτώ αν θα κάθισε από τα δεξιά του Κυρίου ή από τα αριστερά στον άλλο κόσμο που θα έχει πάει).

Αποκλείεται να έχει πεθάνει κάποιος φυλακισμένος από απεργία πείνας και να μην το έχω καταλάβει, αποκλείεται. Τα τελευταία χρόνια σπάνια παρακολουθώ τις ειδήσεις (αντιλήφθηκα τα capital controls τυχαία το μεσημέρι της επόμενης μέρας της ανακοίνωσης τους), δεν είμαι πλέον μέσα στα πράγματα (το YOLO μου πήρε περί τα 2 χρόνια να το αντιληφθώ ότι υπάρχει και χρησιμοποιείται κατά κόρον από σύσσωμη τη σύγχρονη κοινωνία), αλλά δεν μπορεί, αν είχε κάποιος πεθάνει από απεργία πείνας θα το είχα πάρει χαμπάρι. Άρα θα πρέπει να έχει σταματήσει την απεργία πείνας του, ή θα πρέπει να την κάνει ακόμα εκ περιτροπής εφόσον κρατείται άδικα.

Δεν μπορεί όμως να υπάρχει τέτοια ασυνέπεια στον κόσμο. Ξέρω ότι τα συνθήματα είναι μικρές προτάσεις, έξυπνα γραμμένες, οι οποίες στόχο έχουν να περάσουν κάποιο ιδεατό μήνυμα στον αναγνώστη. Αλλά, κατάρα, αυτό δεν είναι σύνθημα, είναι προσπάθεια ενημέρωσης του κοινού για κάποιον – μάλλον – φυλακισμένο που κάνει απεργία πείνας.

Αν τώρα, λέω αν, αυτός ο τύπος σταματήσει την απεργία, θα έπρεπε να έχει πάει κάποιος από αυτούς που έγραψαν το μήνυμα να το σβήσει ή έστω βρε αδερφέ να βάλει μια υποσημείωση ή να προσθέσει μια γραμμή ακόμα που να ενημερώνει ότι η απεργία έληξε ή ότι θα συνεχιστεί την τάδε του μηνός ή κάτι τέλος πάντων να βγάλει από την αγωνία κάποιον που διάβασε το μήνυμα τη μέρα που γεννήθηκε η ανιψούλα του και (από συγκυρίες των νευρώνων) ενδιαφέρθηκε για το αν ζει ή πέθανε ή δικαιώθηκε ο κυριούλης που την κάνει αυτή την απεργία.

Όχι, τίποτα από όλα αυτά. Το σύνθημα παραμένει ως έχει από τότε που είχε γραφτεί, χωρίς ίχνος ευαισθησίας προς το κοινό που απευθύνεται από τους συγγραφείς του.

Οκ, για άλλη μια φορά βοήθεια από το google. Αναζήτηση «σακκάς απεργ…»… α, auto-complete των υπολοίπων – κάποιος διάσημος θα είναι αυτός – και βουαλά – ένα κάρο ειδήσεις για τον τύπο.

Οκ, πάμε στο Βικιπέδια. Έχουμε και λέμε… τρομοκρατία… Πυρήνες της Φωτιάς (έπρεπε να το φανταστώ ότι έχει να κάνει με τρομοκρατία)… σύλληψη… παράνομη κράτηση πέραν του 30μήνου… α, εδώ είμαστε: απεργία πείνας από το 2013…!!!!!!!!!!!…

από το 2013!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΑΠΟ ΤΟ 2013!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΑΠΟ ΤΟ @)!#… (όχι, όχι δεν βρίζω, απλά κράτησα παραπάνω το Shift στο πληκτρολόγιο)

Ήμαρτον, ενημερώστε το σκατο-σύνθημα σας, 3 χρόνια πέρασαν από τότε. Έλεος. Αλλά όχι εκεί τίποτα. Άσε τον απλό πολίτη να ζει μέσα στην αγωνία του για τον κύριο Κ. Σακκά.  Συγχίστικα πάλι, αλλά μην κουράζω άλλο, πάμε παρακάτω…

Αποφυλάκιση… παραβίαση περιοριστικών όρων… καταδίκη ερήμην… indymedia (κάθε καλός παράνομος που σέβεται τον εαυτό του έχει γράψει κάτι στο indymedia) και…

ΩΠΑ

ΩΠΑ εδώ έχουμε θέμα

Σύλληψη στην Σπάρτη Σακκά – Σεϊσίδη διαβάζω.

ΩΠΑ ΩΠΑ…

Αυτή την είδηση κάπου την πήρε το μάτι μου τώρα πρόσφατα. Για να ψάξω πάλι στο google… Α, μάλιστα, ναι, είναι αυτοί οι δυο τύποι που τους συνέλαβαν στην Σπάρτη πριν από περίπου 7 μέρες. Οδηγούσαν κλεμμένο αυτοκίνητο… προσπάθησαν να διαφύγουν… συνελήφθηκαν… συγχαρητήρια από υπουργούς… βέλη από αντιπολιτευτικούς…

Ώστε έτσι εξηγείται η φρενίτιδα των ΜΜΕ για τους διαβόητους κακοποιούς (δυστυχώς μόνο τίτλους ειδήσεων διάβαζα και όχι το πλούσιο και γεμάτο χρήσιμες πληροφορίες άχρηστο περιεχόμενο τους). Μάλιστα, τώρα βγαίνει κάποιο νόημα. Ώστε γι’ αυτό βούιζαν τα μέσα ενημέρωσης όλο αυτό τον καιρό για τους διαβόητους κακοποιούς που συνελήφθησαν στην Σπάρτη. Αυτός είναι επιτέλους ο Σακκάς για τον οποίο γίνεται ντόρος (και ο οποίος ήταν παντελώς άγνωστος για μένα πριν από λίγο).

Επιτέλους, μετά από ανταλλαγές ρευμάτων μικρής έντασης και διάρκειας ανάμεσα σε 100 εκατομμύρια περίπου νευρώνες του εγκεφάλου μου (ποσότητας ρεύματος ικανής για την τροφοδότηση ενός λαμπτήρα πυρακτώσεως 60 Watt για περίπου 34 δευτερόλεπτα), το σύνθημα/ερέθισμα αναλύθηκε πλήρως. Τότε ο τελευταίος νευρώνας της ιστορίας μου έστειλε αυτό το μικρούλι μικρούλι ρευματάκι (ένα ιόν θυσιάστηκε για το μεταφέρει) στον αδένα της υπόφυσης και επιτέλους πλέον αρκετή ντοπαμίνη έρεε άφθονα στο ήδη καταπονημένο μου εγκέφαλο κάνοντας με να νιώθω ανείπωτη χαρά που κατάφερα να λύσω αυτό το μυστήριο και να βγω από την αγωνία σχετικά με το τι έγινε με τον Κ. Σακκά…

Η χαρά του συντάκτη του συνθήματος όμως φαντάζομαι πως είναι μεγαλύτερη, μιας και η δουλειά του πλέον θα είναι απλά να σβήσει το «4/6» και να το αντικαταστήσει με την νέα ημερομηνία (χωρίς το έτος) στην οποία θα ξεκινήσει η επόμενη απεργία πείνας. Ευκολάκι, έτσι εξηγείται το λακωνικό του συνθήματος.

Αλλά για μια στιγμή… λακωνικό και Σπάρτη… λες;

Μπα, Όχι, όχι, η Σπάρτη είναι νότια (ούτε ανατολικά ούτε δυτικά οπότε δεν αξίζει να το αναλύσω περαιτέρω…)

Βέβαια χαρά όπως αυτή που νιώθουν οι γονείς της ανιψιάς μου την τρέχουσα περίοδο είναι πολύ μα πολύ μεγαλύτερη από οποιαδήποτε άλλη και είτε υπάρχει συνέπεια στα συνθήματα είτε όχι η ανιψούλα μου γίνεται όλο και πιο ροζ…!!!

Comments are closed.